و اینک لحظه اعدام یک عاشق رسید...

^{برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است}

^{تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را}

 ^{نقش سرخ عشق می زند}

^{من .. در کویر قلبم از تو بخاطر تو می نویسم}

^{ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم}

 ^{تا مثل باران هر صبح برایت شعر می  سرودم}

^آری...

^{آن هنگام زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم}

^{و به شوق تو اشک می ریختم ،}

^{اشک می شدم و بر صورت مه آلودت می لغزیدم}

^{تا شاید در جاده ای دور ،}

^{هنوز بوی خوب بهار را}

 ^{وقتی که از آن می گذشتی در خود داشته باشد}

^{تا مرهمی باشد برای دل خسته ی من ...}

^{بیا و از کنار پنجره دلم عبور کن}

^{تویی که در ذهن خسته من}

^{همیشه بهاری}

^{همیشه بهارم باش}

با قلبي پر از امید نوشته شد توسط سیمرغ آواره در تاريخ 88/02/07 به زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت...هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است