آن جا ببر مرا که شرابم نمی برد
....و شاید کلاغ پکری باشم در آسمان ، در انتظار لمس داغی گلوله شکارچی
گيرم که در باورتان به خاک نشسته ام!
و ساقه هاي جوانم از ضربه تبرهايتان زخم دار است!
با ريشه چه ميکنيد؟
گيرم که بر سر اين باغ،نشسته در کمين پرنده ايد!
پرواز را علامت ممنوع ميزنيد!
با جوجه هاي نشسته در آشيان چه ميکنيد؟
گيرم که ميکشيد!
گيرم که ميبريد!
گيرم که ميزنيد!
با رويش ناگزير جوانه چه ميکنيد...؟
در تاریخ 88/05/09|
|با سر انگشتی سوخته نوشته شده توسط سیمرغ آواره|
| |
او شراب بوسه می خواهد ز من
من چه گویم قلب پر امید را
او به فكر لذت و غافل كه من
طالبم آن لذت جاوید را
او به من مى گوید اى آغوش گرم
مست نازم كن كه من دیوانه ام
من به او مى گویم ای ناآشنا
بگذر از من , من تو را بیگانه ام...
فروغ فرخزاد
با هر اسمی خودم هستم در دهه سوم از زندگی... مهندس ....! ... یه دوره دیگه ای از زندگی رو به تازگی شروع کرده ام !!.... نامی بر آنچه می نویسم نمی دانم اما هر چه می نویسم همان چیزی است که احساس می کنم دوران تنهایی مجددم را هر روز تمدید می کنم ...
من چه گویم قلب پر امید را
او به فكر لذت و غافل كه من
طالبم آن لذت جاوید را
او به من مى گوید اى آغوش گرم
مست نازم كن كه من دیوانه ام
من به او مى گویم ای ناآشنا
بگذر از من , من تو را بیگانه ام...
فروغ فرخزاد
با هر اسمی خودم هستم در دهه سوم از زندگی... مهندس ....! ... یه دوره دیگه ای از زندگی رو به تازگی شروع کرده ام !!.... نامی بر آنچه می نویسم نمی دانم اما هر چه می نویسم همان چیزی است که احساس می کنم دوران تنهایی مجددم را هر روز تمدید می کنم ...